اینک ای غم اخـــــتر من       داستانت سر بگـیرم

شعرمن پرکرده شهرم را       دفتری دیگر بگــــیرم

می کشم آتش جهــــانم      می کنم نفرین زمانم

می شوم پا تا به سرآتش      تا بسـوزم پر بگــــیرم

این چنین مانده به راهم        زار و تشنه پر ز آهم

می روم با قلب غمسازم       تا از این غم بر بگیرم

همزمان با نعـــــره ی تو        نعره ای دیگـــر بگیرم

آنقدر فریـــاد خواهم کرد        تا جهان از سر بگیرم

مانده این نفرت به سینه       پرشدم از درد و کینه

چون تورا دیگر نمی بینم        مصــــــرع آخر بگیرم

شعر از محمد حسین داودی