من حیدرم مبارز مسکینم           درمکنت و مقام اگرباشم
بیزارم از مصالحه با دزدان       مستضعف وغلام اگر باشم

آزاده ام مبارز پردردم              حتی اگربه تیغ بگیرندم
هرگز اسیر سایه نمی گردم         درظلمت تمام اگرباشم

رنجور جهل مردم محرومم      افسون می نکرده زمین گیرم
درجنگ باجهالت انسانم        شمشیردرنیام اگرباشم

با مردم گرسنه خروشیدم     تا ریشه کن کنم ستم دشمن
خواب ازدوچشم شب بزدایم من    بد نام شهرشام اگر باشم

من حیدرم مبارز انسانم            انسان خفته برکفن آهن
درجهدنان وسفره ی یک نسلم    بی یار و بی سلام اگر باشم

گر بر ردای کهنه ی این مسکین       بنشسته گرد وخاک پریشانی
دستار نان به دست که بسپارم            مدهوش انتقام اگر باشم

ای نسل سرد آهن و دژخیمان      من فزت خوانده خسته ی یک دردم
زخمم شریک اشک یتیمان شد             محتاج شیرخام اگرباشم

شب قدرشهریور ۱۳۸۸ قم / محمد حسین داودی(شبزده)

ملخ های امسال پیدایشان نیست   ضعیفان مسکین گدایان گندم

ملخ های خشک استخوان سربرهنه      گرفتار پوتین رهوار مردم

که هرساله باتیر و مرداد سوزان    بمیرند و مدفون درانبوه شب گم

به جرم رسیدن به دنیای انسان     که دیریست می بوده دنیای گژدم

به جرم رسیدن به شهر کویری            ز انسان در درد اندوده در قم

بنالند از روزگار پرآتش                   که گشتند در کوره شهر هیزم

بپرسند افسوس اینجا خدا بود       و اکنون جهان پرشدست از تلاطم

صدافسوس مردم همه در عبورند    و پوتینشان خرد کردست هیزم

شهریور ۱۳۸۸ قم محمد حسین داودی(شبزده) از دفتر سرخ من