وخدایی که زیبایی را آفرید

خدایی که  عشق را آفرید

خدایی که در قلب های شکسته جای دارد

خدایی که هرعاشقی را دوست می دارد

و هرگز او را تنها نمی گذارد

ومی دانم که عشق هرگز مردنی نیست

و می دانم که عشق شکستنی نیست

بین آدم ها که رفتی مرا هم یاد کن

این شعر را که خواندی حلالم کن

(از دفتر خرابه شب/ محمد حسین داودی/ شبزده) 

 این روزها که می شکفم از نگاه تو

ای روزها که می پرم از بارگاه تو

ای نعره خموش

دیگر سکوت نخواهم کرد

این اقتدار شب

این تندی و صلابت شعر از توست

ای اقتدار شعر شب من

ای یادگار صبح

ای خون گرم دفتر سرخ من

ای آفتاب شبزدگان خرابه ی شب

ای آخرین کلام

ای آخرین کشاکش مستی به روی شعر

ای تک بهانه دل در بغض سوخته

ای هم کلام شعر شب

ای آخرین سلام

کم کن صدای خفته شب را زشهر ما

ظاهر بساز دست صفا گسترت بیا

( شعر از : محمد حسین داودی)